İSTANBUL’DA yazın en sıcak günlerinden biri. En iyimser tahminle hava gölgede 40 dereceyi buluyor. Nemin de etkisiyle bunaltıcı bir atmosfer var. Böyle bir havada Beyazıt’taki İstanbul Üniversitesi’nin öğrenci işleri girişinde tepişen bir güruh var. Yaklaşık 50 kişi debelenerek bir sağa devriliyor, bir sola... Peki bu insanlar öğrenci işlerinin kapısında hem de bu sıcakta ne yapmaya çalışıyor? Kapının önünde bir sağa bir sola yuvarlanan insanlar İstanbul Üniversitesi’nde yüksek lisans başvurusu yapmaya çalışıyor. Hepsi üniversite mezunu ama sıraya girememişler. Kendilerine bir sıra numarası da verilmemiş. Öğrenci işlerinin kapısı kapalı olduğu için onlarca insan bunaltıcı sıcağa rağmen kapının önünde bekliyor. Ama öğrenci adaylarının hangi kriterlere göre içeri alındığını bilen kimse yok. Öğrenci işlerinin kapısında bekleyen ve kendisini gerçekten gardiyan zanneden güvenlik görevlisi kadın, zaman zaman kapıyı aralıyor ve muhtemelen tipini beğendiği gençlerden birkaçını içeriye alıyor. Kapı aralandığı sırada dışarıda bekleşen grup yeniden hareketleniyor, itiş kakış bir kat daha artıyor. Başvuru için gelenlerden kimi 3 saat bekledikten sonra kimi ise geldiğinin beşinci dakikasında içeri alınabiliyor. Kimse ne kadar bekleyeceğini ve bekleyiş sonucunda içeri alınıp alınmayacağını bilmiyor...Tam bir keşmekeş ve kaos ortamı.
Güvenlikçiyle frekans uyumu
BU şartlar altında eğitiminize İstanbul Üniversitesi’nde devam edebilmek için not ortalamanızdan çok itiş kakış becerinizin yüksek seviyede olması gerekiyor. Zira başvuru için hazırladığınız belgelerinizi teslim edebilmeniz için önce kalabalığı aşmanız, sonra da kapıdaki güvenlik görevlisinin beğenisini kazanmanız gerekiyor. Eğer kendinizi güvenlik görevlisine beğendirip, öğrenci işlerinin kapısından içeri girebildiyseniz, üniversite yolunda önemli bir adım attınız demektir. Ancak güvenlik görevlisi ile elektriğiniz tutmadıysa sanki bir suçlu ya da yağmacıymış gibi yüzünüze kapanan demir kapının ardında 40 derece sıcakta ucu açık bir bekleyiş ve diğer sıra bekleyenlerle tepişme ile karşıya karşıya kalmaktan başka seçeneğiniz yok. Bu ortama tanıklık edince üniversitelerimiz adına bir kez daha üzüldüm. İstanbul Üniversitesi gibi köklü bir üniversitede bile, yüksek lisans eğitimi almak isteyen öğrencilerin böyle bir muameleyle karşılaşıyor olmaları gerçekten üzüntü verici. Eğitim almak için İstanbul Üniversitesi’ne başvuran, üstelik de kabul edilip edilmeyeceklerini bile bilmeden başvuru parası olarak üniversitenin hesabına 100 YTL başvuru parası yatırmalarına rağmen, öğrencilere, üçüncü dünya ülkesinden beter muamele eden bir üniversite anlayışı kabul edilebilir değil. Hem eğitim programlarına başvuru yapan öğrencilerden 100 YTL haraç keseceksin, hem öğrenciden başvuru ücretini geri istemeyeceğine dair imza alacaksın, hem de bu paranın karşılığı olarak, öğrenci adaylarına üniversitenin kapısında rezaleti yaşatacaksın. Olacak iş değil ama oluyor işte... AB yolunda standartlarını yükseltmekle övünen bir ülkede, çağdaşlığın sembolü olarak görülen üniversitelerde hala böylesi medeniyetsizlik örneklerinin yaşanıyor olması vahim bir durum. İstanbul Üniversitesi bu beceriksizliğin hesabını vermeli. Başvuru yapan öğrencilere neden diğer üniversiteler gibi sıra numarası verilmediğini, neden çağdışı bir tepişme yönteminin benimsendiğini mutlaka açıklığa kavuşturmalı.
İSTANBUL’DA yazın en sıcak günlerinden biri. En iyimser tahminle hava gölgede 40 dereceyi buluyor. Nemin de etkisiyle bunaltıcı bir atmosfer var. Böyle bir havada Beyazıt’taki İstanbul Üniversitesi’nin öğrenci işleri girişinde tepişen bir güruh var. Yaklaşık 50 kişi debelenerek bir sağa devriliyor, bir sola... Peki bu insanlar öğrenci işlerinin kapısında hem de bu sıcakta ne yapmaya çalışıyor? Kapının önünde bir sağa bir sola yuvarlanan insanlar İstanbul Üniversitesi’nde yüksek lisans başvurusu yapmaya çalışıyor. Hepsi üniversite mezunu ama sıraya girememişler. Kendilerine bir sıra numarası da verilmemiş. Öğrenci işlerinin kapısı kapalı olduğu için onlarca insan bunaltıcı sıcağa rağmen kapının önünde bekliyor. Ama öğrenci adaylarının hangi kriterlere göre içeri alındığını bilen kimse yok. Öğrenci işlerinin kapısında bekleyen ve kendisini gerçekten gardiyan zanneden güvenlik görevlisi kadın, zaman zaman kapıyı aralıyor ve muhtemelen tipini beğendiği gençlerden birkaçını içeriye alıyor. Kapı aralandığı sırada dışarıda bekleşen grup yeniden hareketleniyor, itiş kakış bir kat daha artıyor. Başvuru için gelenlerden kimi 3 saat bekledikten sonra kimi ise geldiğinin beşinci dakikasında içeri alınabiliyor. Kimse ne kadar bekleyeceğini ve bekleyiş sonucunda içeri alınıp alınmayacağını bilmiyor...Tam bir keşmekeş ve kaos ortamı. 
